"De eerste wedstrijd van het jaar , de fameuze Winterhandicap "
Ik kon mijn ogen bijna niet geloven toen ik het zag. Het gebeurde gisteren terwijl ik in een café in Brussel een koffie verkeerd zat te drinken en de Franse krant Libération aan het lezen was. Ik had pas een artikel doorgenomen en ik was rondom mij aan het kijken. Plotseling zag ik het en rende er onmiddellijk naar: Ik had een foto van een roeier gezien! Na eerst de tekst te hebben gelezen wist ik natuurlijk waarover het ging: De eerste wedstrijd van het jaar op de roeikalender, de fameuze Winterhandicap , een echte traditie waar ikzelf meerdere keren aan meegedaan heb en die ik zelfs ooit gewonnen heb. Op zich was het dus al opmerkelijk en ik was heel blij dat mensen het initiatief genomen hadden om reclame ervoor te maken. Maar dat alles is bijzaak als men het vergelijkt met wat mijn hart deed bonzen en de bewondering die ik meteen voor hem voelde. Daarmee bedoel ik de man die op de foto staat, want, en ik herkende hem onmiddellijk, de man die daar op zijn skiff met zijn handen op de riemen staat is niemand minder dan René Vingerhoet. Voor u betekent de naam René Vingerhoet waarschijnlijk niet veel, voor mij daarentegen is het een heel mooi deel van mijn leven dat ik herbeleef als ik aan mijn meester en vriend René Vingerhoet denk. Hij is namelijk jaren en jaren lang mijn trainer geweest, alsook van talloze andere roeisters en roeiers. René is nu 94 jaar jong en nog altijd zeer actief in het roeien. Het doet me ook veel plezier dat sommige mensen van de roeiclub Le ROYAL zijn foto uit het archief hebben gehaald en eraan gedacht hebben hem op die manier te prijzen. Bedankt dus en moge de Winterhandicap een verdiende succesvolle 82ste uitgave zijn. Dat het een feest van het roeien mag worden. Lang leve René!
Jean François Raysz